چفیه های اسمانی

در این تو به توی دنیا، بذر دل، در تراکم تیرگی خاک، پای بندم، تنها و اسیر اما دل داده، گرفتارم و خسته، به همان اندازه دل شکسته، ناامیدم و در عین حال امیدوار، ناامید از روزی که دلم در مسیر بارش نور نبود، و امیدوارم به فردای خورشید، گرفتار زندان و خسته،… بیشتر »

  چون ما اسیر نفس و هوا و هوس شدیم                          محروم از زیارت آن دادرس شدیم در یک دل دو محضر نگنجد چه شد که ما                         دم می زنیم از گل و هم بزم خس شدیم گر قایلیم غیر ولی هیچ کاره است                                 دیگر… بیشتر »